kızıl:

Ah İstanbul, sen değil de sende yaşayanlar içindi bu son gelişlerim, yine de bu güzel yüzünle karşıladın beni ya, sağolasın. Gün gelir de yine sende yaşamanır mı bilemiyorum ve sanki hiç bilemeyeceğim ama biz yine de seninle sık sık görüşeceğiz şüphesiz.. Sevdiklerime iyi bak. Bu yüz sana en yakışanı, böyle kal yeniden görüşene değin..